بیا ترانه ای بی واژه بخوانیم!

این وبلاگ هر چه هست وهر چه باید به تو تقدیم است تویی که عصاره ی فضیلتی و وارث قلبم

بیا ترانه ای بی واژه بخوانیم!

این وبلاگ هر چه هست وهر چه باید به تو تقدیم است تویی که عصاره ی فضیلتی و وارث قلبم

در آخرین برگ

دفترچه ی یادداشت حوا

نوشته بود:

عشق

در خانه ی دل

جایش امن تر است

دربدرش مکن!  

 ******

می گویند حوا روی تنه ی درخت سیب ، با سنجاق سر حک کرده بود:

وقتی سیب را چیدم ، دهان آدم از بهت بند آمد ، پنداشتند سکوت دلیل رضایت است !!!" 

بر گرفته از "کسوف" - نوشته ی خانم قدسی قاضی نور

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد